همان ها كه در لحظه چو فانوسی از لاله پرپر شكفتند
عبادت از ریشه «عَبَدَ»است و به معنای پرستش و اطاعت خاشعانه و نهایت خضوع است. واز ریشه عبد دو مصدر عبودیت و عبادت مشتق شده‌است. این دو واژه در عبری و عربی کاربرد داشته و معنی یکسان دارند.ابوعلی سینا گفته‌است: العباده هی غایه الخضوع و التذلّل (عبادت نهایت خصوع و فروتنی است).شهید مرتضی مطهری در تعریف عبادت می‌گوید: پرستش آن حالتی است که انسان از ناحیه باطن خودش به آن حقیقتی که او را آفریده‌است توجه می‌کند.و خودش را در قبضه قدرت او می‌بیند، خودش را به او نیازمند و محتاج می‌بیند. در واقع سیری است که انسان از خلق به سوی خالق می‌کند. این امر اساساً قطع نظر از فایده و اثری که داشته باشد، خودش یکی از یکیاز نیاز های روحی بشر است.
| |||
|
| |||
|
عبادت در فرهنگ قرآن، ایمان و اطاعت از همه آموزه های وحیانی به قصد تقرب و نزدیکی به خداوند است و تنها پرستش و عبادت مستقیم خداوند، به معنای عبادت نیست. با این همه آن چه در این نوشتار موردنظر است تنها همین مفهوم خاص است که از آن به عبادت و پرستش خداوند یاد می شود. اینک مطلب را از دیدگاه امیرالمومنین در نهج البلاغه با هم ازنظر می گذرانیم...
چرا عبادت كنم؟
" يا ايهاالناس اعبدوا ربكم الذي خلقكم(۱)"
آنچه كه احكام عقايد ايمان را قوي و ثابت ساخته و به حالت ملكه در آورده است, فقط عبادت است كه اگر توسط عبادت كه به مفهوم انجام دادن اوامر الهي و خودداري از نواهي اوست, احكام الهي و عقلي ايماني تربيت و تقويت نشود, اثرات و تاثيرات آن ضعيف مي ماند وضعيت كنوني عالم اسلام شاهد اين مدعي است. و نيز طوريكه عبادت وسيلة سعادت دنيا و آخرت مي گردد, سبب تنظيم امور معاش و معاد يعني دنيا و آخرت شده، وسيلة رسيدن به كمالات شخصي و بهترين نسبت و با شرفترين رابطه بين عبد و خالق است.
.۰.۰.۰.۰.۰.۰.۰.۰.۰.۰.۰.۰.۰.۰.۰.۰.۰.۰.
(۱) اي انسان ها عبادت كنيد پروردگار تان را كه شا را خلق كرده است
از فراقت به جواني همگي پير شديم